Hoezo harde aanpak oplichting ouderen

Wat doet het met je wanneer je als hoogbejaarde het slachtoffer wordt van oplichting? In de Telegraaf vertelt een 95-jarige Rotterdamse tegen Wierd Duk hoe ze een telefoontje kreeg van een ‘bankmedewerker’ en hoe ze vervolgens al haar sieraden kwijt was. “In het begin kon ik er niet van slapen en nog altijd kan ik er geen afstand van nemen. Het voelt zo onrechtvaardig.” Medicatie en psychiatrische hulp brachten verlichting. “Ik ben er nu niet meer dag en nacht mee bezig, gelukkig. Maar de psychiater wil me nog niet loslaten.”

Heel teleurstellend

Het Openbaar Ministerie liet aan haar zoon weten “dat het onwaarschijnlijk is dat de verdachte naar aanleiding van het onderzoek van de politie kan worden geïdentificeerd en dat de sieraden van uw moeder kunnen worden getraceerd”. Er wordt geen nader onderzoek verricht. “Heel teleurstellend”, reageert de schoondochter in de Telegraaf. “Temeer omdat justitie naar buiten toe doet voorkomen dat deze zaken de hoogste prioriteit hebben. Landelijk zijn er maar liefst 35 van dergelijke gevallen per dag, werd ons verteld door de politie.”

Vooral getreuzeld

De zoon: “De Rotterdamse hoofdofficier gaf onlangs hoog op over ‘de harde aanpak van seniorenfraude’. Nou, in ons geval is er vooral getreuzeld. Pas in februari kwam er een rechercheur langs en werd er buurtonderzoek gedaan. Eventuele camerabeelden uit de omgeving waren toen natuurlijk allang automatisch overschreven.” Is het niet verstandiger om deze kwestie, voor zover mogelijk, te laten rusten? “Ja”, zegt de zoon in de Telegraaf, “maar we willen de buitenwereld wel laten zien hoe deze zaak is afgehandeld. Om te voorkomen dat dit andere hoogbejaarden eveneens overkomt.”