Vroeger noemden ze dat een bejaardentehuis

Het kabinet trekt ruim 400 miljoen euro uit om de bouw van verzorgingstehuis nieuwe stijl te stimuleren. “Voor we erachter komen wat de nieuwe stijl dan is, eerst een constatering”, schrijft Telegraaf-columnist Marcel Peereboom Voller: “elke vernieuwing begint met taal.”

“Ooit sprak men van oudemannenhuizen en oudevrouwenhuizen. Toen kwamen de rusthuizen en vervolgens de bejaardentehuizen, die verdwenen toen de Wet op de Bejaardenoorden werd afgeschaft en de verzorgingshuizen werden geïntroduceerd.

Het verzorgingshuis werd tien jaar geleden in de ban gedaan, omdat de senioren zo lang mogelijk zelfstandig thuis moesten blijven wonen en wie dat niet kon, moest zijn heil zoeken in de opvolger van het verzorgingshuis; het woonzorgcentrum…”

Waar kom ik precies terecht

“Het is dat ik (nog) geen last heb van ouderdomsverwarring”, schrijft de columnist van de Telegraaf, “maar als de dag komt, houd ik dit stukje bij de hand om te zien waar ik precies terecht kan. Welnu, in het verzorgingshuis ’nieuwe stijl’ dus.”

Ministerie vergeetachtig

Dat is bedoeld voor ouderen die nog te gezond zijn voor een plek in een verpleeghuis, maar niet meer goed alleen kunnen wonen. “Weet je hoe ze dat vroeger noemden? Een bejaardentehuis. En zo is de cirkel der vernieuwing maar weer eens rond, dankzij het ministerie van Volkshuisvesting, dat kennelijk lijdt aan een ernstige vorm van ouderdomsvergeetachtigheid.”