Bezuinigingen die ouderen raken onbegrijpelijk

‘De waarschuwing dat senioren onevenredig geraakt worden door versoberingen in AOW, WW, WIA en zorg, herken ik helaas uit de praktijk’, schrijft Marcel Hendriks uit Rotterdam in een lezersbrief in de Telegraaf.

“Mijn schoonmoeder is 91 jaar, woont zelfstandig en leeft van een alleenstaande AOW met een zeer klein aanvullend pensioen van € 33,- per maand. Dankzij huur- en zorgtoeslag kan zij zich nét redden. Zonder die toeslagen zou zelfstandig wonen simpelweg onmogelijk zijn.”

Systeem fundamenteel scheef

En juist dát is het probleem, aldus de brief in de Telegraaf. “Niet dat ouderen toeslagen ontvangen, maar dat ze die nodig hébben om rond te komen. Dat iemand die een leven lang heeft gewerkt, op hoge leeftijd afhankelijk is van een ingewikkeld toeslagenstelsel om niet onder het bestaansminimum te zakken, laat zien dat er iets fundamenteel scheef zit in ons systeem.”

Nog verder korten onmenselijk

Tegelijkertijd trekt de overheid zich steeds verder terug uit de ouderenzorg en wordt meer zorg (stilzwijgend) neergelegd bij mantelzorgers, constateert de briefschrijver in de Telegraaf: partners, kinderen en familie. “Die inzet is inmiddels onmisbaar geworden. Nog verder korten op ouderen die al op het absolute minimum leven, is niet alleen onbegrijpelijk maar ook onmenselijk. Wie hier nog ruimte ziet om te bezuinigen kijkt slechts naar cijfers, maar niet naar de gevolgen. Ouderen zijn geen kostenpost. Het beleid maakt hen dat wel!”