Wil ik (73) wel zo oud mogelijk worden?

Naarmate we ouder worden – en ouder wórden we – leveren we in op alles: van gehoor en spierkracht tot libido en geheugen. Dus wat levert langer leven op? Meer levensjaren, maar minder gezonde jaren, aldus Dick Wittenberg (73) in een artikel bij de Correspondent. Hoog tijd om na te denken over zijn eigen levenseinde: wanneer is genoeg genoeg?

“Er bestaan 80-plussers die de marathon lopen, een roman schrijven of op hoog niveau vioolles geven. Maar dat zijn uitzonderingen. Het is zoals bij de staatsloterij: de kans dat je de hoofdprijs wint, is verwaarloosbaar klein.”

Het mijnenveld nadert

Wittenberg beschrijft bij de Correspondent hoe hij het mijnenveld nadert. “In het behandelverbod dat ik heb ondertekend, omschrijf ik onder welke omstandigheden ik niet meer behandeld wil worden. ‘Als ik me niet meer zelfstandig kan voortbewegen, binnens- en buitenshuis, al dan niet met hulpmiddelen. Als mijn geestelijke vermogens niet meer toereikend zijn om zelfstandig te wonen. Als ik niet meer zelfstandig kan eten, drinken, poepen en plassen. Als ik niet meer in staat ben om met anderen te communiceren, in woord en gebaar. Als daar geen uitzicht meer op is. Dan overlijd ik liefst zo snel en pijnloos mogelijk. Liever te vroeg dan te laat.’”

Aan iedereen de vrije keus.

Zijn keus is puur gestoeld op eigenbelang, aldus Wittenberg bij de Correspondent.  “Hoe passend in onze individualistische maatschappij. Maar bij de vraag hoe oud we willen worden, zouden we ook rekening kunnen houden met de samenleving als geheel. Wat betekent onze keuze voor onze dierbaren die onder de mantelzorg bezwijken? Wat zijn de consequenties voor de werkenden die de stijgende zorgkosten dragen? Moeten ouderen misschien niet zo oud willen worden als mogelijk is, omdat dit ten koste gaat van jongeren?”