Zestigers rammelen massaal aan de poort van de arbeidsmarkt

Onze samenleving zit vol van zulke laatbloeiers, schrijft AD-columnist Anne-Marije Buckens naar aanleiding van de film Laatbloeier: Mensen van midden 60, begin 70, die hun leven vormgaven in een tijd waarin er minder te kiezen viel en er meer voor hen werd uitgestippeld. Dogma’s, traditionele genderrollen en afgebakende maatschappelijke verwachtingen duwden een hele generatie op een levenspad dat lang niet iedereen goed deed.

Soort vulkaanuitbarsting

Als ouders overlijden, relaties eindigen, banen ophouden en kinderen op eigen benen staan, ontstaat er soms een soort vulkaanuitbarsting, aldus de AD-columnist:  Een eruptie van jarenlang ingehouden passies, onbenutte talenten en uitgestelde dromen.

Nu is het mijn tijd

‘En nu is het potjandorie mijn tijd’, gonst het door de generatie die tien jaar geleden nog achter de geraniums werd gezet. Hun drang om op het nippertje van hun loopbaan hun ambities waar te maken, is een heuse trend te noemen. De zestigers rammelen massaal aan de poorten van de arbeidsmarkt, schrijft Buckens in het AD:  Niks aftellen tot aan hun pensioen, maar une grande apothéose plakken aan hun carrière. Misschien hebben laatbloeiers “geen heel leven meer voor zich, maar wel prachtig veel leven ín zich”.