Niet geleerd te praten over zieleroerselen

“Het gebeurt niet zelden dat ik millennials spreek, privé of beroepsmatig, die in zak en as vertellen over het gebrek aan contact met een ouder”, schrijft Özcan Akyol (Eus) in zijn column in het AD. “Daarmee doel ik op de emotionele gelaagdheid van hun verbinding.”

Een veelgehoorde uitleg is volgens de columnist van het AD  dat ‘die generatie mensen’ nu eenmaal ‘niet praat over gevoelens’, gevormd in de periode na de oorlog wanneer de mouwen moesten worden opgestroopt en de praktische oplossing prevaleerde boven de speurtocht naar hoe de persoonlijkheidsvorming plaatsvond.

Veel vragen

“Je kunt het mensen niet kwalijk nemen dat ze nooit hebben geleerd om te praten over hun zielenroerselen, maar de uitwerking, op kinderen en zelfs op de generatie daarna, is dat ze met veel vragen zitten”, aldus Eus.

Niet oppotten

De millennial, de groep waartoe Eus behoort, heeft door schade en schande geleerd dat het oppotten van emoties niets goeds oplevert. “De mensen die nu grootouders zijn – niet allemaal – hebben onbedoeld veel schade aangericht door hun onvermogen om te communiceren. Om die reden tasten veel kinderen in het duister over hun wordingsgeschiedenis.”

Tragisch en onnodig

Veel erger is dat ze zich niet geliefd of erkend voelen, schrijft Eus in het AD, in een enkel geval zelfs ongewenst. “Ik heb de wijsheid natuurlijk ook niet in pacht. Maar ik denk dat het helemaal niet verkeerd is om zo nu en dan waardering voor een kind uit te spreken. Of een beetje te vragen over je eigen verleden. Voor je het weet, is het te laat. Dat is tragisch en onnodig. De last is voor de achterblijvers.”