Opa en oma als uitzendkracht met nulurencontract

Mirjam Amajjar schreef voor de Telegraaf een satirische column over grootouders die na hun pensioen ontdekken “dat ze ongevraagd een tweede loopbaan in de kinderopvang zijn begonnen”.

“Vroeger bracht je je kind naar oma en kreeg je het terug met een volle buik en een lichte suikervergiftiging. Tegenwoordig krijgt oma een PDF van zeven pagina’s over schermtijd, prikkelverwerking en de emotionele veiligheid van kleine Splinter.”

“Splinter mag geen gluten, geraffineerde suikers of negatieve energie. Oma wordt behandeld als oorlogsmisdadiger omdat er suiker in de rozijntjes zit. Dat ze vier kinderen grootbracht op macaroni met Smac en een pedagogische tik tegen de stereo, doet er niet toe. Zij heeft geen cursus verbindend ouderschap gevolgd.”

“Opa dacht eindelijk te kunnen vissen, maar rijdt inmiddels in een Kia Picanto met twee kinderzitjes en een achterbank die ruikt naar gefermenteerde banaan. Als hij met de kleinkinderen pannenkoeken gaat eten, mag hij uiteraard ook betalen. Hij heeft tenslotte een afbetaald huis.”

“Vroeger gingen grootouders met pensioen. Tegenwoordig gaan ze dood in dienstverband. En zelfs dan vraagt hun dochter of de uitvaart misschien op vrijdag kan, want donderdag heeft ze pilates.”