Collectief wonen als uitweg

Net zoals boomwortels zijn bewoners onderling verbonden en van elkaar afhankelijk. Wanneer we bouwen aan gemeenschappen met een thuis voor iedereen, bouwen we tegelijkertijd aan het fundament van onze samenleving. Dat zijn we blijkbaar vergeten, schrijft Rijksbouwmeester Francesco Veenstra in het FD.

‘Bouwen betekent ook bouwen aan gemeenschappen waar mensen letterlijk en figuurlijk een plek hebben. Dat vraagt erkenning van het principe van wederzijdse afhankelijkheid, en van daaruit meer solidariteit in ons handelen.’

Verdelingsvraagstuk

Als de Rijksbouwmeester kijkt naar wat we feitelijk tot onze beschikking hebben aan potentiële woningvoorraad, dan zie hij eerder overvloed dan schaarste. ‘De woonopgave is geen technisch tekortprobleem, maar een verdelingsvraagstuk. Dat lossen we niet alleen op door meer te bouwen.’

Wederkerigheid

Solidariteit is meer dan een politiek ideaal of particuliere liefdadigheid, aldus Veenstra in het FD: Het is de erkenning van een natuurwet die, vertaald naar wonen, vraagt om wederkerigheid in gedrag, handelen en beleid.

Nederlandse traditie

Een Nederlandse traditie van collectief wonen laat zien, zo stelt de Rijksbouwmeester in het FD, hoe het delen van ruimte en het dagelijks leven een uitweg biedt voor de groeiende groep woningzoekenden. Bijvoorbeeld door het delen van een logeer- of wasruimte. ‘Die combinatie van gedeelde ruimten en ontmoeting zorgt voor woonomgevingen waar buren elkaar kennen en steunen. Gedeelde woonvormen dragen bij aan informele zorg en sociale cohesie.’