50PLUS speelt hard to get

De oude wijze man onder een boom. Zo wordt Jan Struijs gezien in de Tweede Kamer, vertelt hij Volkskrant Magazine, net geïnstalleerd op zijn tijdelijke werkplek. Het is dan 16 december, vier weken na zijn beëdiging en de fractieleider van 50PLUS zit nog compleet in zijn ‘verwonderfase’.

Struijs vertelt hoe hij was gaan rondbellen toen hem was gevraagd lijsttrekker te worden van 50PLUS. ‘Ik merkte dat de boel was opgeschoond, er waren littekens, maar de oproerkraaiers waren weg. 50PLUS is groter dan je ego, dat heb ik in die eerste gesprekken meteen tegen iedereen gezegd. Ook tegen mezelf. Jan Struijs is niks, 50PLUS is alles. Je moet zoiets niet doen ter meerdere eer en glorie van jezelf.’

Het onmogelijke gepresteerd

Hij heeft ‘het onmogelijke gepresteerd’, zei Kamervoorzitter Thom van Campen bij het aankondigen van Struijs’ maidenspeech. Nooit eerder is een partij die eerder uit de Kamer verdween erin geslaagd terug te keren in het parlement, met twee zetels nog wel. Strategische zetels in het politieke midden, zoals Struijs volgens Volkskrant Magazine zelf steeds benadrukt. ‘Hoewel we een kleine partij zijn, komen ze allemaal langs om te lobbyen met hun moties, want vaak hebben ze onze zetels nodig. Voor ons is een minderheidskabinet gunstig, dan kunnen we meer invloed uitoefenen. Ik ben niet gek, met m’n twee zetels. Ik speel hard to get.’

Openbare toiletten

De motie waarin hij de regering vraagt werk te maken van ‘meer openbare toiletten op logische plekken’ sloeg aan, aldus Volkskrant Magazine. ‘Ik wist dat het leefde, maar dat het zó zou leven had ik niet verwacht. De wereld staat in brand, maar hier krijgen we een partij mails over, niet normaal. Hè hè, eindelijk, zeggen mensen, jong en oud, met en zonder medische indicatie. Veel vrouwen, jonge vrouwen ook. Ouderen die geen boodschapjes meer durven te doen omdat ze bang zijn dat ze het niet volhouden. Er is echt een relatie tussen toiletten en eenzaamheid. Ik hoor dat tijdens werkbezoeken, je schrikt je eigen de pestpleuris. Mensen durven de straat niet op, mede omdat er niet genoeg openbare toiletten zijn, en daarom zitten ze in hun eentje thuis.’

Ik ben zó ontevreden

Volkskrant Magazine zat ook bij de voorbereiding van de inbreng van 50PLUS in het debat over de regeringsverklaring. Struijs: ‘Wat ik ook belangrijk vind, is het filosofische perspectief. De jeugd droomt van morgen, de ouderen begrijpen gisteren en samen vormen zij het heden.’ ‘En dit verzin ik zonder te drinken, hè. Je moet mijn boek eens lezen, staat vol met dit soort dingen. Even kijken. Wij willen de AOW niet verhogen, eigen risico niet verhogen, geen 2 miljard weghalen bij de Wet langdurige zorg. Geen eigen bijdrage voor de wijkverpleging – hoe langer ik daarover nadenk, hoe schandaliger ik het vind. Als je ziek wordt, ben je de klos. Verlaging van de WIA, verkorting WW: willen we niet. Het is draconisch, als je gaat doen wat het kabinet wil.’ Aan het eind van het tweede velletje stopt Struijs even. ‘Ik eindig hier positief’, zegt hij. ‘En daar heb ik eigenlijk niet zo’n zin meer in.’ Hij leest voor: ‘50Plus beweegt mee, maar niet zonder zichtbaar te maken waar het schuurt. Nee, gaan we niet doen. Klinkt gek, maar ik ben zó ontevreden. Ik ga dit níet zeggen.’