Zorg bij mensen thuis verdwijnt. Dat was bewust

Schaarste in de zorg is niet zomaar ontstaan, het was een politieke keuze om de capaciteit te verminderen. Dan is het geen verrassing dat de zorg achter de voordeur verdwijnt, schrijft Glenn Mitrasing (huisarts te Heerhugowaard) in Trouw.

Huisarts Danka Stuijver en Actiz-voorzitter Anneke Westerlaken stelden volgens Mitrasing een terechte vraag: wie kijkt er nog achter de voordeur, om te kijken of het goed gaat met de ouderen die steeds langer thuis blijven wonen? Maar er hoort een andere vraag vóór: wie heeft ervoor gezorgd dat professionals steeds minder vaak achter die voordeur komen?

Het blijven keuzes

Als voorzitter van ActiZ, brancheorganisatie in de ouderenzorg, vertegenwoordigt Westerlaken een bestuurlijke wereld die jarenlang heeft meegedacht over langer thuis wonen, zelfredzaamheid, technologie en een grotere rol voor mantelzorgers en het sociale netwerk. Daar kunnen goede argumenten voor bestaan, maar het blijven keuzes over hoeveel professionele aanwezigheid wij noodzakelijk vinden, aldus huisarts Mitrasing in Trouw.

Niet uit de lucht

“Zorgbeleid komt niet uit de lucht vallen. Het wordt gemaakt door kabinetten, parlementen, zorgverzekeraars, brancheverenigingen en beroepsorganisaties. Zolang hervormingen worden aangekondigd, zijn die doorgaans goed zichtbaar. Zodra de keerzijde van innovatie zichtbaar wordt, verandert opvallend vaak ook het taalgebruik en spreken we ineens over ‘ontwikkelingen’ die zich hebben voorgedaan. Er is gewaarschuwd, er is bezuinigd en er zijn keuzes gemaakt.” Wie zich nu afvraagt waar de professional achter de voordeur is gebleven, stelt Mitrasing in Trouw, zal dus ook moeten kijken naar wie hem daar ooit vandaan heeft georganiseerd.