Jongeren graag bijbaantje in verpleeghuis

Af en toe weten pubers AD-columnist Angela de Jong  aangenaam te verbazen en te ontroeren. Zij beschrijft hoe het in de vriendenkring  van haar17-jarige zoon op dit moment ‘in’ om een bijbaantje te zoeken in het verpleeghuis. Als huiskamerassistent, gastheer, geef het beestje maar een naam.

Ze helpen met eten ronddelen, eten geven, laten de vaatwasser draaien, houden een beetje toezicht in de huiskamer en maken een praatje of een wandelingetje door de gang met de dementerende bewoners, als die niet zitten te dutten in hun stoel.

Verschillende generaties

De Jong kende deze functie wel uit het verpleeghuis waar haar vader de laatste fase van zijn leven doorbracht, schrijft ze in het AD. Maar daar waren het altijd dames van zekere leeftijd, geen middelbarescholieren. “Maar hoe leuk is het om dit als bijbaantje te hebben. Hoe mooi dat verschillende generaties zo met elkaar in contact komen. In gedachten zie ik zo’n lange slungel al liefdevol een boterhammetje smeren voor een bewoner en op zijn telefoon rommelen om – per ongeluk expres – even een rapliedje door de huiskamer te laten knallen. Beetje leven in de brouwerij.”

Meer dan scooters en voetbal

En voor jongeren is het goed en leerzaam om in contact te komen met ouderen en hulpbehoevenden die soms niet eens meer kunnen communiceren, schrijft De Jong in het AD. Om te ervaren dat er meer is dan scooters en voetbal. “Nee, je wordt er niet altijd vrolijk van als je de aftakeling van dichtbij ziet, maar die hoort ook bij het leven helaas.”

Verantwoordelijkheid

Voor de columnist indruk nu de indruk wekt dat die jongeren filantropische engeltjes zijn,merkt te ze op dat het natuurlijk niet voor niets doen. “Het verdient aanzienlijk beter dan vakkenvullen. Maar dat mag ook wel, er staat een aanzienlijke verantwoordelijkheid tegenover. Ze worden ook op de afdeling van bewoners met een zwaardere vorm van dementie geplaatst.”