De zorg kijkt niet meer achter de voordeur

Fijn dat hulpbehoevenden steeds meer zelf kunnen, maar wie houdt hen in de gaten? Dat vragen Danka Stuijver (huisarts en toezichthouder in de zorg) en Anneke Westerlaken (voorzitter van ActiZ en sociaal werker) zich af in Trouw.

“We stimuleren mensen zo lang mogelijk thuis te wonen, terwijl we tegelijkertijd steeds minder organiseren dat we zicht krijgen op hoe het thuis daadwerkelijk gaat. De signaleringsfunctie van professionals verschuift naar partners en kinderen. De mantelzorgers die juist al onder grote druk staan.”

Signalerende functie

Natuurlijk moeten we verstandig omgaan met schaarse mensen en middelen, aldus Stuijver en Westerlaken in Trouw. Wijklocaties en minder visites zijn daarom niet per definitie de verkeerde keuze. “Maar iedere stap richting meer efficiëntie vraagt ook om een antwoord op een andere vraag: hoe behouden we de signalerende functie van de zorg? Hoe voorkomen we dat kleine problemen ongemerkt uitgroeien tot grote? Want wat achter de voordeur niet meer wordt gezien, wordt soms pas zichtbaar wanneer de situatie al is verslechterd: op de spoedeisende hulp, tijdens een crisissituatie of tijdens een gedwongen opname in een verpleeghuis.