Wooncrisis oplossen door rijke ouderen aan te spreken

Door ouderen met geld meer te laten betalen voor zorg, en door erfenissen verder te belasten, heeft de overheid geld om meer huizen te bouwen, schrijft Martijn Huijnen (econoom en ethicus) in Trouw.

Een fundamentele oplossing van de wooncrisis vraagt volgens hem om een heroriëntatie van de verzorgingsstaat: Ten eerste kan bij ouderenzorg sterker rekening worden gehouden met het vermogen van mensen. Nu de kosten van de vergrijzing toenemen, is het verdedigbaar dat vermogende ouderen een groter deel van hun verzorgingskosten zelf dragen, zolang daarbij een behoorlijk minimumvermogen wordt beschermd.

Niet zelf verdiend

Ten tweede kan de erfbelasting worden verhoogd, aldus Huijnen in Trouw. Dat sluit direct aan bij de vermogensoverdracht die met de vergrijzing gepaard gaat. De komende decennia wordt veel vermogen, waaronder woningen, overgedragen aan volgende generaties. Die erfenissen zijn bovendien ongelijk verdeeld en versterken daardoor vermogensverschillen verder. Een hogere belasting op grote erfenissen is ook vanuit een ander principe verdedigbaar: de ontvanger heeft het vermogen niet zelf verdiend, terwijl inkomsten uit arbeid relatief zwaar worden belast.

Jongere generaties

Door extra inkomsten uit erfbelasting en eigen bijdragen van vermogende ouderen gericht in te zetten voor woningbouw ontstaat een directe verbinding tussen de financiële gevolgen van vergrijzing en een van de grootste problemen voor jongere generaties, schrijft Huijnen in Trouw.