Ouderen lelijk schuldgevoel aangepraat

Het is ergerlijk om keer op keer te moeten lezen dat ouderen er goed aan zouden doen hun dierbare woningen op te geven ten behoeve van starters, aldus een reactie in de brievenrubriek van de Volkskrant: Telkens weer worden ‘ouderen’ in een adem genoemd met ‘scheefwonen’.

Ouderen, wie zijn dat?

“Ouderen, zeg het maar, wie zijn dat? Zestigplussers met vervroegd pensioen? Zeventigers met een gezondheidsbeperking? Actieve negentigers? Zo is het ook met het begrip scheefwonen: betreft het (jonge) stellen zonder kinderwens? Of gescheiden dertigers met co-ouderschap? Nog mooier: betreft het de miljoen (deels jonge) mensen met een latrelatie? Voor alle duidelijkheid: als de laatste categorie morgen collectief zou gaan samenwonen betekent dat in één klap vijfhonderdduizend woningen erbij, bingo!”

Samenspel van factoren

Door ouderen en scheefwonen te pas en te onpas aan elkaar te koppelen, wordt een bepaalde groep in de samenleving een lelijk schuldgevoel aangepraat, aldus de briefschrijver in de Volkskrant.  “Tegelijkertijd veegt deze inmiddels afgezaagde retoriek het werkelijke complex aan oorzaken voor het woningtekort onder de mat. Ik google even: ‘Het woningtekort in Nederland is ontstaan door een samenspel van demografische, economische, politieke en ecologische factoren.’ Waarvan akte.”