Geen traplift meer, maar verhuizen

In Het Parool schrijft een Amsterdamse lezer over haar 79-jarige buurvrouw van eenhoog voor wie de trap onoverkomelijk is geworden en die nu aan huis gekluisterd zit.

“Gelukkig is daar dan de gemeente die niet meedenkt. Ze moest maar naar een appartement met een lift verhuizen, werd aan de telefoon meegedeeld.” Een traplift zit er niet in. “Sinds twee jaar zijn de regels voor het aanleggen van een traplift aangescherpt, waardoor mijn andere buren wel een traplift hebben, maar mijn buurvrouw er geen krijgt.”

Waar is de menselijke maat

Regels zijn nodig, aldus de bijdrage in de brievenrubriek van Het Parool, veiligheid voor alles, “maar mijn buurvrouw moet zo lang mogelijk zelfstandig thuis wonen, en dat wil ze ook (en dat kan dankzij haar goede moed en goede zorg van iedereen om haar heen). Maar de praktijk maakt het lastig en een telefoontje van een gemeentemedewerker dat ze dan maar moet verhuizen is ook niet opbeurend. Wij missen enkele centimeters trap voor een traplift die we allemaal zouden toejuichen. Maar waar is de menselijke maat?”