Laat eenzaamheid zich bestrijden met beleid?

In de afgelopen drie jaar trokken opeenvolgende kabinetten 55 miljoen euro uit om eenzaamheid te bestrijden. Voor de komende periode staat voorlopig aanzienlijk minder begroot: 2,5 miljoen euro per jaar. Het roept volgens het FD de vraag op in hoeverre eenzaamheid zich laat bestrijden met beleid.

Filosoof en emeritus hoogleraar Sociale Weerbaarheid Anja Machielse (voorzitter van de wetenschappelijke adviescommissie van het ministerie van VWS inzake eenzaamheid.) bespreekt in het FD met psycholoog Jean-Pierre van de Ven (relatietherapeut en woordvoerder voor de Mind Hulplijn)  wat zulke investeringen veranderen aan het gevoel van eenzaamheid.

Taak voor de overheid

Machielse en Van de Ven verschillen volgens het FD  in hun kijk op de invloed van de overheid op eenzaamheid. Van de Ven gelooft dat verandering vooral uit het individu moet komen. Machielse ziet wel een taak weggelegd voor de overheid: ervoor zorgen dat het taboe op eenzaamheid verdwijnt. Dan wordt het voor mensen makkelijker erover te praten.

Gemeenschapszin vaak opgelegd

Machielse: ‘De overheid moet zich inderdaad niet bemoeien met mensen die hun leven op hun eigen manier willen leiden. Maar veel mensen zoeken verbinding en vinden die moeilijk in dit anonieme tijdperk. Juist kleine, vluchtige contacten kunnen eenzaamheid verminderen; bij gemeenschapszin ligt een rol voor de overheid.’

Van de Ven: ‘Het woord “gemeenschapszin” associeer ik met spruitjes, de EO en dat we 2,2 kinderen per gezin moeten hebben. Gemeenschapszin is vaak opgelegd.’

Volgens Machielse kan de overheid helpen door laagdrempelig contact en onderlinge betrokkenheid te stimuleren, zonder terug te vallen op sociale controle.’