De grootste lol bij de kletskassa

‘Van mijn bedrijfsleider mag ik gelukkig altijd achter de kletskassa’, zegt een 66-jarige medewerkster van Jumbo in Zwijndrecht in een Volkskrant-reportage over de veranderingen rond de kassa’s in de supermarkten.

‘Ik zeg weleens: ik ben een soort sociaal medewerkster. Hier in de buurt wonen veel ouderen. Ik kijk altijd naar de mensen en als ik denk: die zit om een praatje verlegen, zeg ik ‘oh, gaat het niet zo lekker?’ Nou, dan krijg je een hele riedel natuurlijk. En dan voelt zo’n oudje zich toch weer gezien.’ Er zijn genoeg mensen die een grapje maken, zegt de Jumbo-medewerkster in de Volkskrant.  Dan zeg ik: ‘Als je nu je lip niet dichthoudt, dan sla ik hem dicht.’ Nou, dan hebben ze de grootste lol. Ik weet nog dat ik op Mallorca liep met mijn man en toen riepen ze: dat is Joke van de Jumbo!’

Mijn eigen supertie

‘Een keer stond er een vrouw aan de kassa, ik had eerder gezien dat ze zwanger was, dus ik zeg: wat is het geworden? Was het kindje doodgeboren. Ik heb met haar staan huilen. Maar ook andersom. Toen mijn man overleden was, stonden de collega’s, maar ook klanten achter de kassa: ‘Oh we hoorden van je man.’ Ik weer janken. Op zulke momenten voelt het echt alsof het mijn eigen supertie is.’

Bang voor een zwart gat

‘Volgend jaar februari gaat ze met pensioen, vertelt de Jumbo-medewerkster in de Volkskrant, dat moet volgens de cao. ‘Maar ik ben toch bang voor een zwart gat. Na mijn man zijn ook mijn twee katten overleden. Dus ik had het er met de bedrijfsleider over. En hij zegt: dan solliciteer je gewoon opnieuw, en kom je desnoods één of twee ochtenden, weet je wel?’