Alleen meer camera’s maakt niemand veiliger

Onderzoek van Anbo-PCOB laat zien dat ouderen zich onveilig voelen. Vanwege criminaliteit en uit angst er alleen voor te staan. Beveiliging én omkijken naar elkaar is de beste combinatie, schrijft Ernst Westerhoff (Solution Engineer bij Axis Communications) in het AD.

Nederlanders hangen massaal camera’s op om een stukje veiligheid terug te pakken. Begrijpelijk, aldus Westerhoff in het AD, maar een lens alleen geeft geen geruststelling als de buurtbewoners zwijgen.”Een videodeurbel of camera legt vast wat er gebeurt, schrikt af en geeft veel mensen rust. Even kijken wie er voor de deur staat voordat je opendoet. Maar onthoud: een camera is geen buur, geen wijkagent en geen mantelzorger.”

Techniek is hulpmiddel

Het is een hulpmiddel, geen vervanging van sociale veiligheid. Gebruik techniek dus waarvoor die bedoeld is, stelt Westerhoff in het AD: signaleren, vastleggen en sneller kunnen handelen. “Maar laat het niet het eindstation zijn. Maak melden daarnaast makkelijk en opvolging zichtbaar. Mensen zien iets, twijfelen, schamen zich of denken: ‘Ze doen er toch niets mee’ of ‘Aan wie moet ik dit vertellen?’”

Zorgen delen

Gemeenten, politie en wijkteams kunnen dit volgens de Solution Engineer van Axis Communications doorbreken met simpele keuzes: één duidelijk aanspreekpunt in de wijk, laagdrempelig melden en vooral: terugkoppeling. “Laat zien dat het zin heeft om te melden. En organiseer buurtcontact dat verder gaat dan een flyer. Maak het normaal om zorgen te delen”.

Vooral elkaar kennen

De beste beveiliging is dus de combinatie van slimme camera’s die signaleren en vastleggen wat er gebeurt én mensen die omkijken naar elkaar, aldus Westerhoff in het AD. “Het goede nieuws is: dit laatste kunnen wij zelf zonder grote plannen of nieuwe systemen. Groeten, checken, melden, terugkoppelen en vooral elkaar kennen. Als we dat terugbrengen, geven we ouderen iets wat geen enkele videodeurbel kan leveren: de zekerheid dat ze er niet alleen voor staan.”