Oud worden is niet voor bangeriken

AD’s magazine Mezza vroeg lezers om vragen in te sturen over ouder worden. Yvonne Kroonenberg (76), auteur van Ik ben oud, dat komt door mijn leeftijd, stortte zich op de inzendingen en schrijft hierover in Mezza.

-In mijn hoofd ben ik (man, 73) nog steeds veertig en heb ik wilde plannen, maar mijn knieën kraken en de energie is na drie uur ’s middags echt op. Yvonne: Wees streng voor jezelf! Zijn het echt je knieën die kraken? Dan zul je je bovenbeenspieren moeten trainen. Dat helpt enorm.

Niet met rugzak naar Cambodja

-Mag je ook gewoon zonder schuldgevoel vrede hebben met een kleine, overzichtelijke wereld, of is dat het begin van het einde? Yvonne: Nee hoor, jij hoeft niet meer bij een leesclub of met een rugzak naar Cambodja. De wereld van alle oudere mensen wordt kleiner. En ook leuker, want je krijgt de tijd voor alle kleine genoegens.

Kinderen overstuur

-Sinds mijn man vorig jaar is overleden, behandelen mijn kinderen me opeens alsof ik van porselein ben. Yvonne: Jij denkt dat de kinderen vinden dat jij niet voor jezelf kunt zorgen. Je vergist je, het gaat niet om jou. Ze zijn overstuur omdat hun vader sterfelijk bleek te zijn en proberen de dood sindsdien op afstand te houden met beugels en waakzame telefoongesprekken.

Hoop en angst

-Hoe vind je een balans tussen alles krampachtig willen vastleggen in wilsverklaringen en euthanasiepapieren, en de kunst van het ‘leren loslaten’ naarmate het einde nadert? Yvonne: Administratief gezien is een euthanasieverklaring handig, maar die beschermt je niet tegen de aftakeling. De afdaling naar het graf begint met een akelige diagnose. Dat is het ergste moment. Daarna gaat het allemaal stapje voor stapje. Soms is er hoop, dan weer angst.

Partner inruilen?

-Ik (69) wandel heel graag, maar mijn man (72) is niet vooruit te branden. En eigenlijk vind ik hem ook te dik. Zal ik hem inruilen voor een fittere partner? Yvonne: Laat die man met rust! Ga wandelen met je vriendinnen en kook vooral veel groente voor jullie allebei. Een scheiding levert alleen maar verdriet op, want een huwelijksleven bestaat niet alleen uit jullie tweeën, maar ook uit alle mensen om jullie heen.