Waar is die ouderenwoning dan?

‘Mooi dat het kabinet geld uittrekt voor woningen voor ouderen. Maar dan moeten die wel willen verhuizen’, schreef Sander Schimmelpenninck in zijn column. Volkskrant-lezers reageren.

-“Waar is die woning dan? En wat kost die woning die veel kleiner is dan de achtergelaten woning? Wij (70 en 69 jaar) willen dolgraag naar een klein huisje met een klein tuintje, niet al te ver van enige voorzieningen.”

Grootste hindernis

-“Ik mis toch een belangrijke reden voor het ‘niet willen verhuizen’, die misschien wel de grootste hindernis is: niet kunnen verhuizen, gewoon omdat de energie en het persoonlijke netwerk ontbreken.”

Kleinkinderen

-“De volgens Schimmelpenninck ‘te grote’ woning gebruiken we voor de opvang en logeerpartijen van onze kleinkinderen die hier wekelijks zijn omdat hun ouders druk zijn met hun carrières en werk. Iets dat we heel graag doen.”

Comfort

-“Boomers hebben vaak een klein gezin gehad, ze zijn gewend aan privacy. Dus twee wc’s bieden comfort. Een balkon of binnentuin waar men lekker met de handen in aarde kan rommelen heeft uiteraard meerwaarde. Betekent dat een kleine woonkamer en dito slaapkamer? Prima!”

Ons grote geluk

-“Na een vol en zorgzaam leven geniet ik samen met mijn man van het huis waar onze kinderen zijn opgegroeid en waar veel mooie herinneringen liggen. Er is ruimte voor een eigen werkkamer en de tuin is ons grote geluk.”

Hard werken

-“Mijn man werkte lange dagen en ‘s avonds veel overwerken, ik ging eerst huizen poetsen en daarna in de bejaardenzorg om zoveel mogelijk hypotheek af te lossen. Nu al bijna tien jaar met pensioen en genieten we van ons leuke huis met tuin en is het nagenoeg hypotheekvrij. Maar nu zouden we volgens velen een stel uitvreters zijn. Als ik kijk naar de terrassen: veel studenten (ze mogen toch wel wat) gaan uit eten en maken veel studieschuld.”