Ik ben mijn eigen onbetaalde mantelzorger geworden

Hoogleraar Sarah de Mul schreef in de Volkskrant: ‘Terwijl de privatisering van het zorgsysteem de druk bij het individu legt, vullen vrouwen en gemarginaliseerde groepen de gaten op met onbetaalde mantelzorg, emotionele arbeid en precaire banen in de zorg, de schoonmaak en het onderwijs’.

Mijzelf op de been houden

In de ‘brief van de dag’ in de Volkskrant reageert Jeanne Vink-van Wijngaarden uit Oldenzaal: “Ik ben 93, woon alleen en zelfstandig. De enige zorg waar ik beroep op kan doen is 2,5 uur per week huishoudelijke hulp. Als je 93 bent, dan ben je natuurlijk moe en leef je steeds meer in slow motion. Maar daardoor is langzaam maar zeker al mijn vrije tijd opgeslokt door de gewone werkzaamheden die nodig zijn om mijzelf op de been te houden.”

Geen tijd meer om uit te rusten

Na het lezen van Muls betoog beseft Jeanne Vink-van Wijngaarden, zo schrijft ze in de Volkskrant : geen wonder dat ik ’s avonds uitgeput in bed stap. “Ik heb geen tijd meer om uit te rusten. Door de politiek van de vermoeidheid ben ik mijn eigen onbetaalde mantelzorger geworden.”