Steeds vaker een snel sterfbed

Professor Kris Vissers is er volgens het AD van overtuigd dat er bij een naderend levenseinde te vaak wordt gestuurd op een zo snel mogelijk einde. Terwijl het volgens de hoogleraar pijn en palliatieve zorg van het Nijmeegse Radboudumc ook anders kan.

“Sterven hoort bij het leven”, zegt professor Vissers in het AD. “Toch lijken we er steeds minder ruimte voor te maken.” Als je de tijd neemt voor afscheid en een goede begeleiding kan dat veel betekenen voor zowel de stervende als de naasten, stelt hij. “Ik zie bij veel familieleden niet meer de rust en de tijd om drie tot vijf dagen bij iemand te waken. Ze moeten weer aan het werk, wonen ver weg of hebben andere verplichtingen. Daardoor krijgt sterven niet meer de rustige plek die het in het leven zou kunnen hebben.”

Palliatieve sedatie

Die maatschappelijke druk werkt volgens hem door in de zorg. Palliatieve sedatie wordt volgens Vissers steeds vaker toegepast. Dit toedienen van kalmerende middelen aan een patiënt versnelt vaak het stervensproces. Vissers vraagt zich in het AD af of in sommige situaties niet te snel naar dit middel wordt gegrepen omdat de indruk bestaat dat een geliefde ernstig lijdt.

Laat de dokter maar komen

Bij meer dan een kwart van de sterfgevallen wordt sedatie toegepast. “Ik ontken niet dat het veel gebeurt. Maar dat wil niet zeggen het altijd de beste zorg is voor de patiënt. Uiteindelijk weten we ook niet hoe vaak dit wordt toegepast.” Volgens Vissers is het probleem niet de behandeling zelf, maar de omstandigheden waarin de beslissing soms wordt genomen. “Dan denken mensen: laat de dokter maar komen. En die start de sedatie en binnen korte tijd is het voorbij.”