Spanningen rond rechtsbescherming ouderen

De bescherming van kwetsbare ouderen is juridisch uitgebreid vastgelegd. Het probleem is, dat die regels in de praktijk niet altijd samenkomen in effectieve rechtsbescherming. Dat schrijft Mieke van den Broek uit Den Bosch in het Brabants Dagblad. Zij komt uit het welzijnswerk en was lid van het burgerpanel van de Staatscommissie Rechtsstaat.

Weinig invloed

“Nederland beschouwt zichzelf graag als een rechtsstaat waarin kwetsbare mensen goed worden beschermd. Maar wie opkomt voor een oudere in een zorginstelling, ontdekt al snel hoe moeilijk die bescherming af te dwingen valt.” Het begint volgens Van den Broek soms al bij de opname in een verpleeghuis. “Ouderen kunnen in situaties terechtkomen waarin zij feitelijk weinig invloed hebben op waar en hoe zij wonen. Familieleden die vragen stellen over de noodzaak van een opname of over alternatieven worden vaak mondjesmaat geïnformeerd, terwijl belangrijke beslissingen over verblijf en behandeling al zijn genomen.” Ook rond mentorschap en bewindvoering ontstaan regelmatig spanningen.

Voelbare rechtsstaat

Wanneer zorginstellingen, mentoren, toezichthouders en rechtspraak onvoldoende op elkaar aansluiten, ontstaat het risico dat ouderen langzaam hun stem verliezen, schrijft Van den Broek in het Brabants Dagblad:  hun vrijheid, hun lichamelijke integriteit, hun recht om gehoord te worden. “Juist voor mensen die afhankelijk zijn van zorg zou de rechtsstaat het duidelijkst voelbaar moeten zijn. Toch lijkt zij in de praktijk soms te stoppen bij de deur van het verpleeghuis.”