Senior doet ’s avonds deur niet meer open
Ruim de helft van de 65-plussers vindt dat hun gemeente hen in de kou laat staan op gebied van veiligheid. Ze pleiten voor terugkeer van de wijkagent. Verder zijn ze bang voor ziekte en hackers. Dat blijkt volgens het AD uit een onderzoek naar angst en veiligheid onder ruim achtduizend 65-plussers van ouderenbond ANBO-PCOB. De bond vroeg ouderen naar hun algemene gevoel van veiligheid en onderzocht over welke thema’s zij zich de meeste zorgen maken.
Hackers
Het zijn volgens het AD niet de ‘klassieke’ boeven die de meeste stress veroorzaken bij ouderen. Als grootste angsten worden het verlies van zelfstandigheid, ernstige ziekte en (de gevolgen van) oorlog genoemd. Ook maatschappelijke onrust, het verlies van dierbaren en dementie houden 65-plussers bezig. Inbraak staat onderaan de lijst met thema’s waarover de ondervraagden zich zorgen maken. De angst om gehackt te worden is een stuk groter dan de angst voor fysieke inbrekers.
Autorijden
Op de vraag welke angsten de meeste invloed hebben op het dagelijks leven, worden financiële problemen, niet meekunnen in de digitale maatschappij, vallen en autorijden genoemd. Ouderen verwachten meer van gemeenten op het gebied van veiligheid. Ondertussen ondernemen 65-plussers zelf ook actie. Hoewel men dus niet zozeer bang is voor inbraak, doet ruim 40 procent van de ouderen de deur ’s avonds niet meer open. Deze trend sluit volgens het AD aan bij eerdere cijfers van het CBS uit 2023, waaruit bleek dat zelfs 70 procent van de oudere vrouwen de deur na zonsondergang niet altijd opendoet.
Zet sociale media in
De Telegraaf sprak naar aanleiding van het onderzoek van ANBO-PCOB met ouderen. In Dronten zegt een 74-jarige inwoner: “Er hangen bordjes aan lantaarnpalen: WhatsApp-preventiegroep. Maar ik ken die groepen niet. De gemeente zou dat makkelijker kunnen faciliteren. Zet sociale media in, wijs mensen erop. Gevoel van veiligheid begint met communicatie. De gemeente moet katalysator zijn. Je hoeft het niet zelf te doen, maar je kunt wel aanjager zijn.”
Gemeente denkt niet mee
De Telegraaf sprak ook een 80-jarige een flat zonder lift: Vier hoog, 115 treden op en neer. Het gaat hem nog steeds goed af, zegt hij, maar van de gemeente verwacht hij weinig. “Ik heb geprobeerd verhuiskosten vergoed te krijgen. Niet gelukt. Een identiteitskaart moest ik laatst betalen: tachtig euro en tien cent. Je hebt als oudere gewoon het gevoel dat je helemaal op jezelf bent aangewezen. Ik krijg niks.” “Ik ga niet klagen, want ik kan alles nog, maar ik ervaar geen gemeente die met mij meedenkt. En dat vind ik kwalijk, want de gemeente hoort er voor iedereen te zijn.”