Tranen vloeien in Alzheimer Café

Geen André Hazes, bier en bitterballen in het Alzheimer Café, maar tranen en pijnlijke verhalen. Aldus het AD in een impressie van een bijeenkomst in een verpleeghuis in Berkel en Rodenrijs  waar mantelzorgers, patiënten en zorgverleners hun ervaringen delen.

“Probeer zoveel mogelijk mee te gaan in de belevingswereld van een patiënt met Alzheimer”,. “Ga niet in discussie, maar geef ze gelijk, hoe moeilijk dat soms ook is.” Dat vinden een vader en zoon, die hun vrouw en moeder met Alzheimer verzorgen, niet altijd gemakkelijk. “Ze blijft soms in een discussie hangen”, vertellen ze. “En ze wordt boos.”

Boosheid en achterdocht

Boosheid en onbegrip, maar ook achterdocht zijn bekende emoties bij dementie, schrijft het AD. Een verpleegster vertelt het verhaal van een vrouw met Alzheimer, die in haar leven altijd achter haar man aanliep, zo gek als ze op hem was. “Maar na de opname wilde ze niets meer van hem weten. Dat was heel pijnlijk voor haar man.”

Soms te lang thuis

Het Alzheimer Café in Lansingerland is voor mantelzorgers dé plek om vragen te stellen. Wanneer kan een persoon met Alzheimer niet meer thuis worden verzorgd? “Als de patiënt een gevaar is voor zichzelf en omgeving”, legt de zorgspecialist uit. “Daar wachten mensen zo lang mogelijk mee, omdat ze hun geliefde thuis willen houden, maar dat pakt niet altijd goed uit.”

Andere kwalen fataal

“Ga je dood aan de ziekte?”, vraagt een patiënt, die met zijn vrouw en mantelzorger is meegekomen. Er volgt even een diepe stilte, beschrijft het AD. “Nee”, zegt een zorgprofessional dan. “Je gaat dood aan de gevolgen van de ziekte. Het lichaam wordt zo kwetsbaar dat fysieke ongemakken, infecties, ontstekingen en andere kwalen fataal kunnen zijn.”