Die mensen komen gewoon óm

In urgente vermissingszaken belt de politie het Veteranen Search Team. Gemiddeld eens per drie dagen laten deze gespecialiseerde vrijwilligers, veelal oud-militairen, alles vallen om te zoeken naar het vermiste kind, de weggelopen oudere met dementie of een ontsnapte psychiatrische patiënt.

Bij zoekacties ziet Dennis van der Kraats van Veteranen Search Team de laatste jaren iets opvallends, zegt hij in de Volkskrant: ‘Wij krijgen heel veel meldingen over mensen met dementie die vermist raken vanuit zorginstellingen. Ik durf dat gerust schering en inslag te noemen. Die mensen komen gewoon óm.’

Opendeurenbeleid

In 2020 werd de Wet zorg en dwang van kracht, waarin onder meer werd ingezet op minder vrijheidsbeperkende maatregelen voor mensen met dementie. Sindsdien hanteert een toenemend aantal zorginstellingen een opendeurenbeleid: deuren tussen afdelingen blijven open.

Nul komma nul camerasysteem

‘Mooi dat iedereen blij is met die wet’, zegt Van der Kraats in de Volkskrant. ‘Maar dan moet je wel de randvoorwaarden scheppen.’ Hij somt op wat ze nu zien: ‘Buitendeuren die openstaan, terwijl ze dicht moeten zijn. Gps-trackers om mensen te volgen die niet opgeladen zijn. Instellingen met nul komma nul camerasysteem. Of camera’s die gewoon niet functioneren. Als je niet eens weet welke kant iemand op is gegaan, dan verlies je zo veel tijd.’

Nepbushalte

Van der Kraats ziet hoe dat anders gaat in Duitsland, vertelt hij in de Volkskrant. ‘Daar heeft een grote zorgorganisatie bij elke instelling voor ouderen twee nepbushaltes neergezet – aan elke kant van de weg één. In die haltes hangen cameraatjes. Mensen gaan daar gewoon zitten om op pad te gaan. Die halen ze dan na een kwartiertje weer op.’