Zij zorgen voor hun oudere buren

Niet wegkijken, maar omkijken: in Amsterdam koppelen verschillende organisaties ouderen aan een jonge buur. Om te helpen bij het koken, het vuilnis buiten te zetten of gewoon om mee te praten. Het Parool publiceert vijf succesverhalen.

– “Ik noem haar mijn angel. Ze heeft van een heel vervelende situatie iets positiefs gemaakt. Mijn hele familie kent haar, ik zou haar willen adopteren als familielid.” “Meneer Mustapha helpt mij ook, hij geeft me altijd wijze levenslessen. We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar als ik meneer Mustapha zie, heeft hij altijd zoveel mooie verhalen, alsof hij twintig levens heeft geleid.”

Kleine dingen

-“Toen ik Miriam leerde kennen, dacht ik: ze helpt me alleen tijdens haar vakantie en daarna is ze weer weg. Maar na vijf jaar komt ze nog steeds bij me. Daar ben ik heel blij mee.” “Ik neem boodschappen voor haar mee als dat nodig is. Ook koop ik een nieuwe waterkoker als die kapot is. Laatst stuurde ze me een berichtje dat er een muis in de keuken zat. Het zijn kleine dingen, maar het voelt goed om iets te kunnen bijdragen aan haar leven.”

Vriendschap aan de deur

-“Ik wilde me opgeven als vrijwilliger bij Burennetwerk omdat ik mijn oma ook een tijd heb geholpen, tot ze overleed. Ik realiseerde me: tijd is geen excuus, nu kan ik ook een andere oudere helpen. Ik ben alleen niet handig, ik kan niet goed klussen en heb geen rijbewijs. Toen zag ik de oproep van Guido, dat hij iemand zocht om het vuilnis buiten te zetten, en dat leek me wel wat.” “Er ontstaat een soort vriendschap aan de deur. Mijn blik op de mensheid is door de hulp van Tom veranderd; er zijn mensen die je écht willen helpen.”

Versgekookte maaltijd

-“Toen ik naar deze seniorenwoning verhuisde, dacht ik: nu kom ik nooit meer zomaar met een jeugdig iemand in contact. Maar Sophie bewijst het tegendeel. Elke woensdag brengt ze me een versgekookte maaltijd.” “Het is bijzonder dat we, ondanks ons leeftijdsverschil, zo’n raakvlak hebben. Het leuke aan koken met een ander in gedachten is dat je er toch wat meer moeite in stopt. Voor mezelf neem ik al snel genoegen met een simpele, gezonde maaltijd, maar als ik ook voor Catherine kook, maak ik er iets speciaals van.”

Twee deuren verder

-“Ik ben hier in april komen wonen via Stichting Vooruit. Zij bieden studenten woonruimte in ruil voor het maken van contact met ouderen.” “Sanne woont twee deuren verderop in de flat. Ik kan bij haar aankloppen om een afspraak te maken om te gaan wandelen, of ze komt bij mij langs.” “Voor mij voelt het helpen heel natuurlijk, ik ben een mensenmens en krijg er energie van. Meeuwis heeft zoveel meegemaakt, die wijsheid vind ik niet bij iemand van mijn eigen leeftijd.” “Mijn doel is om zo lang mogelijk dingen zelfstandig te kunnen blijven doen. Maar het voelt fijn om, letterlijk twee drempels verderop, de hulp van Sanne te hebben.”